Yaşamak Güzel Şey be Kardeşim!

Murat Igcioglu
22 hours ago
4 min read

Dostoyevski Suç ve Ceza

Raskolnikov yeniden yürümeye başladı. "Acaba nerede okumuştum." diye düşünüyordu bir yandan da, "İdam mahkûmunun biri ölümünden bir saat önce, yüksek bir dağın tepesinde, ancak iki ayağının sığabileceği kadar daracık bir yerde yaşaması gerekse, çevresindeyse uçurumlar, okyanuslar, sonsuz karanlıklar, fırtınalar ve sonsuz bir yalnızlık olsa, yine de o bir avuç yerde ömrü boyunca, binlerce yıl, sonsuza dek yaşamanın, o anda ölmeye yeğleneceğini söylemiş. Yeter ki yaşasın! Yalnızca yaşasın! Aman Tanrım, bu nasıl gerçek böyle! Bu nasıl gerçek! İnsan ne alçak yaratıkmış!" Raskolnikov bir dakika kadar durup düşündü, sonra "Bunun için insana alçak diyen de alçaktır!" diye ekledi.*

Yaşamak Nedir?

Yaşamak, insanın kendisiyle ve dünya ile kurduğu en temel ilişkidir. Albert Camus için yaşamak, absürdün içinde anlam arayışıdır; Dostoyevski için insanın karanlığıyla yüzleşip yine de yaşamı seçmesidir; Nietzsche için yaşam, güç ve yaratma iradesidir; Nazım Hikmet içinse yaşamak, “tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine” bir insanlık ülküsüdür.

Bu makale, yaşamın bu dört büyük düşünsel damarını bir araya getirerek, insanın neden yaşamak için her şeye katlanabildiğini, neden acıya rağmen yaşamı seçtiğini ve neden yaşamın kendisinin bir direniş olduğunu anlatır.

Albert Camus: Absürdün İçinde Yaşamak

Camus’nun temel sorusu şudur: “Hayatın yaşanmaya değer olup olmadığı sorusu, felsefenin tek ciddi sorusudur.”

Camus, insanın dünyaya fırlatılmışlığını, anlam arayışını ve dünyanın anlamsızlığını “absürd” kavramıyla açıklar. Absürd, insanın anlam arayışı ile dünyanın anlamsızlığı arasındaki çatışmadır.

Camus’nun Yaşamak Üzerine Temel Görüşleri

İnsan, anlam arar; dünya anlam vermez.
Bu çatışma, insanı ya intihara ya da başkaldırıya götürür.
Camus’nun seçimi: başkaldırı.
Yaşamak, absürde rağmen yaşamı seçmektir.
Mutluluk, anlamdan değil, bilinçli yaşamaktan doğar.

Camus’dan Bir Satır

“Kışın ortasında, içimde yenilmez bir yaz olduğunu öğrendim.” Bu satır, Camus’nun yaşamı tüm karanlığa rağmen seçen insanını özetler.

Dostoyevski: Acının İçinde Yaşamak

Dostoyevski’nin dünyasında insan, acının içinden geçerek kendini bulur. Ona göre insan, acı çekmeden kendini tanıyamaz; acı, insanı olgunlaştırır.

Dostoyevski’nin Yaşamak Üzerine Temel Görüşleri

İnsan, en karanlık anında bile yaşamı seçebilir.
Yaşamak, insanın kendi içindeki cehennemle yüzleşmesidir.
İnsan, acı çektiği için insandır.
İnanç, umut ve sevgi, insanı yaşama bağlar.
İnsan, en dibe indiğinde bile bir ışık bulabilir.

Dostoyevski’den Bir Satır

“İnsanın yaşamı, acı çekmeyi sever.” Bu satır, insanın acıya rağmen değil, acıyla birlikte yaşadığını anlatır.

Nietzsche: Yaşamın Gücü, İrade ve Yaratma

Nietzsche için yaşam, güçtür. Yaşamak, güç istemektir; yaratmak, kendini aşmaktır.

Nietzsche’nin Yaşamak Üzerine Temel Görüşleri

Yaşam, sürekli bir kendini aşma hareketidir.
İnsan, kendi değerlerini yaratmalıdır.
Yaşamın anlamı, yaşamın kendisidir.
Acı, yaşamın ayrılmaz parçasıdır.
“Evet” demek, yaşamı tüm yönleriyle kabul etmektir.

Nietzsche’den Bir Satır

“Yaşamak acı çekmektir; hayatta kalmak ise acıda bir anlam bulmaktır.”

Nazım Hikmet: Yaşamak Tek ve Hür ve Bir Orman Gibi Kardeşçesine

Nazım Hikmet, yaşamı bir insanlık ülküsü olarak görür. Yaşamak, özgürlük ve kardeşliktir.

Nazım’dan Bir Satır

“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine.” Bu satır, insanlığın ortak vicdanını temsil eder.

İnsan Neden Yaşamak İçin Her Şeye Katlanır?

İnsan, yaşamı seçer çünkü:

Yaşam, bilinmezdir.
Yaşam, umut taşır.
Yaşam, acıya rağmen güzeldir.
Yaşam, yaratma imkânıdır.
Yaşam, başkalarıyla bağ kurmaktır.
Yaşam, özgürlük arayışıdır.
Yaşam, kendini aşma hareketidir.

Şairlerden ve Düşünürlerden Yaşamak Üzerine Alıntılar

1. Rainer Maria Rilke

“Yaşamak her şeyden önce sabretmektir.” Rilke, yaşamı bir iç olgunlaşma süreci olarak görür.

2. Pablo Neruda

“Yaşamak, yavaş yavaş doğmaktır.” Neruda’ya göre insan, her gün yeniden doğar.

3. Nazım Hikmet

“En güzel deniz henüz gidilmemiş olandır.” Yaşam, henüz yaşanmamış olanın umududur.

4. Cemal Süreya

“Hayat kısa, kuşlar uçuyor.” Yaşamın geçiciliği, onu değerli kılar.

5. Can Yücel

“Sevgi emektir.” Yaşamak, emek vermektir.

6. Mevlânâ

“Dünle beraber gitti cancağızım, bugün yeni bir şey söylemek lazım.” Yaşam, yenilenme iradesidir.

7. Yunus Emre

“Bir ben vardır bende, benden içeri.” Yaşamak, içsel bir yolculuktur.

8. Hermann Hesse

“Her insan kendi yolunu yürür.” Yaşam, bireysel bir kaderdir.

9. Stefan Zweig

“İnsan, umut ettiği sürece yaşar.” Yaşam, umutla sürer.

10. Victor Hugo

“Yaşamak, ruhun kanatlanmasıdır.” Hugo, yaşamı bir yükseliş olarak görür.

11. Baudelaire

“İnsan, acının çocuğudur.” Yaşam, acıyla yoğrulur.

12. Rimbaud

“Ben başka biriyim.” Yaşamak, dönüşmektir.

13. T.S. Eliot

“Son dediğimiz, çoğu zaman başlangıçtır.” Yaşam, döngüseldir.

14. Walt Whitman

“Ben büyük bir kalabalığım.” Yaşamak, çoğalmaktır.

15. Emily Dickinson

“Umut, tüylü bir şeydir.” Yaşam, kırılgan bir umuttur.

16. Tagore

“Her çocuk, dünyanın yeniden başladığına dair bir işarettir.” Yaşam, yenilenmedir.

17. Khalil Gibran

“Acı, anlayışın kapısını açar.” Yaşam, acıyla derinleşir.

18. Ahmet Arif

“Hasretinden prangalar eskittim.” Yaşam, özlemdir.

19. Edip Cansever

“İnsan yaşadığı yere benzer.” Yaşam, mekânla şekillenir.

20. Turgut Uyar

“Güvercinim uyma, göğe bakalım.” Yaşam, yukarı bakma cesaretidir.

21. Sezai Karakoç

“Diriliş, insanın kendini bulmasıdır.” Yaşam, diriliştir.

22. Orhan Veli

“Gün olur, alır başımı giderim.” Yaşam, kaçıştır ve kalıştır.

23. Bertolt Brecht

“İnsanın insana verebileceği en büyük hediye cesarettir.” Yaşam, cesarettir.

24. Shakespeare

“Olmak ya da olmamak.” Yaşam, varoluşun temel sorusudur.

25. Goethe

“Yaşamak, cesur olmaktır.” Yaşam, cesaret ister.

26. Tolstoy

“İnsan, ancak sevgiyle yaşar.” Yaşam, sevgiyle anlam bulur.

27. Chekhov

“İnsan, ne olursa olsun yaşamaya devam eder.” Yaşam, sürekliliktir.

28. Borges

“Her insan, kendi labirentinde yürür.” Yaşam, bir labirenttir.

29. Octavio Paz

“Yaşam, bir karşılaşmadır.” Yaşam, rastlantıdır.

30. Paul Celan

“Dil, insanın kaderidir.” Yaşam, dilde var olur.

Yaşamak Bir Direniştir

Camus’nun absürdü, Dostoyevski’nin acısı, Nietzsche’nin iradesi ve Nazım’ın kardeşliği birleştiğinde ortaya şu çıkar:

Yaşamak, insanın kendisine ve dünyaya karşı verdiği büyük bir direniştir.