Welcome to experience

Mikis Theodorakis: Direnişin Bestecisi Babam 1926 doğumlu aynı kuşaklar, Thedorakisi sadece bir besteci sanatçı olarak değil bize ve dünyaya emek ve yol vermiş örnek bir hayat sergilemiş bir insan olarak gördük ve çok sevdik onu, hayranlık duyduk. Cenazesine gitmek istemiştim ancak Pandemiye denk geldi. 7 kez Girit'e giden bir olarak bir daha gidersem mezarına bir zeytin dalı bırakmayı hedefledim ve geçen yıl dostumuz Eva KOUTSOGİANNAKİ 'nin kızı Eleanna' nın düğününde bu ist

Bir öğleden sonra, üst düzey bir yöneticinin odasında oturuyorduk. Konuşma iş planlarından, rakamlardan, hedeflerden uzaklaşmış, bir şekilde toplumun duyarlılığına, insanın insana bakışına varmıştı. Bir süre sustu. Gözlerini pencereye çevirdi. Sonra, sanki yıllardır içinde taşıdığı bir şeyi ilk kez yüksek sesle söylüyormuş gibi, yavaşça anlatmaya başladı. — Babamı anlatayım size, dedi. İnsanlar babalarını çok sever, bilirsiniz. Ben de öyleyim. Babası bir kaynakçıydı. Sabahın

Sep 27, 2026 · @Murat IGCIOGLU 26 Eylül 2026 sabahı, Sami abinin evinde, Visal ablanın demlediği çayın eşliğinde konuştuklarımızdan derlenmiştir. Anlatan Sami Çölgeçen; soruları soran benim. Önce soyadından başlayalım — Sami abi, Hüseyin Cahit'e geçmeden önce şu soyadını bir anlat. "Çölgeçen" nereden geliyor? Murat'çığım, bu soyadı bir lakap değil, bir yolculuğun adıdır. Duvardaki şu fotoğrafa bak. Benim adımı taşıyan adam o: esas Sami Çölgeçen, dedem. Ben onun adını aldım am

Eski İstanbul Tenis Kulübü'ne Dair Bazı yerler vardır, adı geçince insanın içi ısınır. Benim için o yerlerden biri, eski İstanbul Tenis Kulübü'dür. Yani ITK. Kulüp önce Taşlık'taydı. Sonra İstinye'ye taşındı ve İstinye'deki tesisler kısa sürede binlerce üyesi olan, İstanbul'un tenis kalbinin attığı bir yere dönüştü. Kortları, lokali, bahçesi, akşamüstü çayı ve bitmeyen sohbetleriyle bir kulüpten çok bir mahalleydi aslında. Ahmet Aras'tan önce kulübün başkanı Göksel Arsoy'du.

Anlamı: Birine bir fırsat sunabilir, doğru koşulları hazırlayabilir, en iyi yolu gösterebilirsin — ama sonunda o adımı atmak, o kararı vermek, o değişimi içselleştirmek tamamen karşındaki insanın elindedir. Dışarıdan yapılan hiçbir müdahale, kişinin kendi iradesinin yerini tutamaz. Deyim, 12. yüzyıla kadar uzanan İngiliz atasözlerinden biri — belki de İngilizcenin en eski, kesintisiz kullanılan deyimlerinden biri, kökleri 1175 yılına kadar gidiyor. Suyun Başına Kadar: Vermeni

Fabrizio De André: Ötekilerin Şairi Elbette Fabrizoyu kendisi Ruhi su gibi değerli bir sanatçı, belki benzetmek yanlış, dikkat çekmek için yazdım bu cümleyi ve onu dinlerken Ruhi Suyu dinlediğimde aldığım zevkin aynısını alıyor aynı duyguları benliğimde yüreğimde hissediyorum. Sizlerle de bunu paylaşmak istedim. Şarkılarını kolaylıkla Stopify ve You Tube da bulabilirsiniz. https://www.youtube.com/watch?v=og0xFfS3l8Y&list=RDog0xFfS3l8Y&start_radio=1 (1940–1999) Hayatı Fabrizio

Mikis Theodorakis: Direnişin Bestecisi Babam 1926 doğumlu aynı kuşaklar, Thedorakisi sadece bir besteci sanatçı olarak değil bize ve dünyaya emek ve yol vermiş örnek bir hayat sergilemiş bir insan olarak gördük ve çok sevdik onu, hayranlık duyduk. Cenazesine gitmek istemiştim ancak Pandemiye denk geldi. 7 kez Girit'e giden bir olarak bir daha gidersem mezarına bir zeytin dalı bırakmayı hedefledim ve geçen yıl dostumuz Eva KOUTSOGİANNAKİ 'nin kızı Eleanna' nın düğününde bu ist

Yorgos Seferis, Yadsıma (çev. Cevat Çapan) — kumda yazılan bir yazı, ve onu silen rüzgâr üstüne bir şiir. YADSIMA Bir güvercin gibi ak o gizli kıyıda susadık öğle üzeri: ama tuzluydu sular. Sarı kumların üstüne adını yazdık onun, ama bir rüzgâr esti denizden ve silindi yazılar. Nasıl bir ruh, bir yürek, nasıl bir istek ve tutkuyla yaşadık:yanılmışız! Değiştirdik öyle yaşamayı. Yorgo SEFERIS Çeviri : Cevat ÇAPAN Bir sesin içine düşmek Bazı şarkılar vardır, sözünü bilmeden

Bir Tramvay Büyüklüğünde Bir Şehir: Beyoğlu'nun Meyhanesinden Bugüne Önce İki Hikâye Eski Beyoğlu meyhanelerinden birine, adı sanı kimsenin tam bilmediği bir külhanbeyi girer içeri derler. Oturur, göz ucuyla etrafı bir süzer. Garson tepsiyle mezeleri getirdiğinde adam tek tek bakar hepsine — beyaz peynire, patlıcan ezmesine, çerkez tavuğuna, ne varsa — sonra kısa keser: "Koy." Tepsi boşalır, masa dolar; ama adamın parmağı bile değmez o mezelere. Kara kapaklı şişeden kadehini

Zeki Rıza Sporel vurdu, gol oldu. Oscar Garo vurdu, gol oldu. Lefter Küçükandonyadis buldu, gol oldu. Metin Oktay vurdu, gol oldu. Cemil Turan kurdu, gol oldu. Rıdvan Dilmen çaktı, gol oldu. Tanju Çolak vurdu, gol oldu. Feyyaz Uçar buldu, gol oldu. Gheorghe Hagi kurdu, gol oldu. Mario Jardel vurdu, gol oldu. İlhan Mansız buldu, gol oldu. Nihat Kahveci vurdu, gol oldu. Tanju çaktı, gol oldu Tuncay Şanlı çaktı, gol oldu. Alex de Souza kurdu, gol oldu. Giovane Elber vurdu, gol o

Kitap nedir diye sorsanız, bana kalırsa en doğru cevap şu olur: kitap, bir insanın hiç yaşamadığı bir hayatı, hiç gitmediği bir yeri, hiç tanımadığı bir insanı ona hediye eden şeydir. Elinizdeki birkaç yüz sayfa kâğıt, aslında sizi siz olmaktan çıkarıp bir anlığına başka biri yapan küçük bir mucizedir. Bunu en iyi babamın hikâyesinden öğrendim. Yozgat'ta Bir Genç Orman Şefi Babam 1926 doğumlu. Daha on altı yaşında Bursa'da Orman Koleji'ni bitirmiş, mektepten çıkar çıkmaz Orma

Bölüm 1: Tek Kanal, Yüz Mutluluk Aydın'da bir ilkokul öğrencisiydim, dördüncü sınıf falan. O yıllarda mahallede "gurbetçi" statüsü bugünkü "girişimci" statüsünden daha havalıydı. Almanya'dan dönen komşumuz bir Blaupunkt televizyon getirdi ve bu, bizim sokakta neredeyse bir uzay aracının inişi gibi karşılandı. Babam pazarlık etti, televizyonu satın aldı, eve kurdu — ve birden biz "televizyonu olan aile" olduk. Statü bu kadar ucuza alınabiliyordu o zamanlar. Sorun şuydu: kanal

Üniversite yılları idi. Cumhuriyet gazetesinin cumartesi ekini beklerdim. Gazetenin arasından çıkan o 20-30 sayfalık küçük dergi, benim için haftanın en iyi haberiydi. Kütüphaneye gitmenin, sıra sıra kitapların arasında kaybolmanın verdiği hazzın küçük bir kardeşiydi sanki. İşte o eklerden birinde, orta sayfada yıllar sonra bile aklımdan çıkmayan bir makale ile karşılaştım: Dördüncü İçgüdü Önce şu "içgüdü" meselesi İçgüdü (ya da psikolojideki daha teknik adıyla dürtü), organ

Arkadaşım benim Dostluk ve Arkadaşlığın Mutluluğu Dostluk, insanın hayatına düşen en sıcak ışıklardan biridir. Gerçek bir dostla yan yana olmak, hayata karşı bir cesaret duygusu verir; çünkü bilirsin ki ne olursa olsun yanında biri vardır. Bu bağ, yalnızca iyi günlerin değil, zor zamanların da yükünü hafifleten bir güçtür. Gerçek dostluk, içten sevgi ile kurulur; hesap yoktur, çıkar yoktur, gizli rekabet yoktur. Birlikte gülmek kadar, birlikte susmak da güzeldir. Sessizlik bi

Arkadaşlar arasında karşısındakini aşağılayarak kendini yukarı çekmeye çalışma davranışı, psikolojide devalüasyon, projeksiyon, narsistik savunma, kıyaslama temelli üstünlük çabası gibi kavramlarla açıklanır. Bir kişinin arkadaşını küçümseyerek, eksiklerini vurgulayarak veya onu değersizleştirerek kendini daha “üstte” konumlandırmaya çalışmasıdır. Bu davranış gerçek bir güçten değil, kişinin kendi içindeki eksiklik, güvensizlik ve kıyaslanma korkusundan doğar. Psikolojik Meka

Teknoloji ilerliyor, insan iç dünyası geriliyor Dünya, tarihin en hızlı teknolojik dönüşümünü yaşıyor. Yapay zekâ, uzay araştırmaları, otomasyon, dijitalleşme… Her şey ilerliyor; ama insanın iç dünyası aynı hızla ilerlemiyor. Bu çağın en büyük paradoksu şudur: Bilgi çoğaldıkça bilgelik azalıyor; iletişim arttıkça bağlar kopuyor; güç büyüdükçe vicdan küçülüyor. Savaşlar, tecavüzler, ölümler, nefret, öfke… İnsanlık dışı olayların bu kadar görünür olması, aslında insanlığın görü

İnsan psikolojisi, dış dünyayla kurduğu ilişkiden iç dünyasında yaşadığı duygulara kadar çok katmanlı bir yapıya sahiptir. Bu katmanların en belirgin üçü ego, özgüven ve özsevgi olarak karşımıza çıkar. Bu üç kavram çoğu zaman birbirine karıştırılır; oysa her biri farklı bir ihtiyacı temsil eder ve farklı bir psikolojik mekanizmayla çalışır. 1. Ego: Takdir Bekleyen Dış Benlik Ego, insanın dış dünyayla kurduğu ilişkiyi temsil eden benlik katmanıdır. Ego, “ben kimim?” sorusunun

BARIŞ SÖZLERİ Atatürk: Barış bir milletin onurudur Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, barışı yalnızca bir ideal değil, bir devlet politikası hâline getirmiştir: “Yurtta sulh, cihanda sulh.” “Savaş zorunlu olmadıkça cinayettir.” “Milletlerin barış içinde yaşamaları, birbirlerine duyacakları saygı ve sevgi ile mümkündür.” Atatürk’e göre barış, zayıflık değil; uygarlığın en yüksek ifadesidir. Şairler, Yazarlar, Filozoflar, Liderler Atatürk — “Yurtta sulh, ci

“İyi oyuncu olmak yetmez; iyi partner olmak gerekir.” Kazanmak elbette tüm tenisçilerin hedefidir. ama oyundan zevk almak idealdir. 2001 Türkiye ve dünya krizinde kanadaya göç etmeye karar verdik. Kızım ilkokula orada başladı. Sonra geri döndük ama bizde bir yaşama felsefesi oluşturdu. Torontoda halen devam eden bir sistem var. Her mahallede bir spor kompleksi ve kütüphane var. Aradığın kitabı bulamazlarsa yarın size getiriyorlar ve 1 ay siz de kalıyor. Spor kompleksi dışarıs

Dostoyevski Suç ve Ceza Raskolnikov yeniden yürümeye başladı. "Acaba nerede okumuştum." diye düşünüyordu bir yandan da, "İdam mahkûmunun biri ölümünden bir saat önce, yüksek bir dağın tepesinde, ancak iki ayağının sığabileceği kadar daracık bir yerde yaşaması gerekse, çevresindeyse uçurumlar, okyanuslar, sonsuz karanlıklar, fırtınalar ve sonsuz bir yalnızlık olsa, yine de o bir avuç yerde ömrü boyunca, binlerce yıl, sonsuza dek yaşamanın, o anda ölmeye yeğleneceğini söylemiş.