Welcome to experience

@Murat IGCIOGLU Eğilmeyen boyun Ben hayatım boyunca kimsenin kıçını yalamadım. Bunu övünmek için söylemiyorum; bazen bedelini ödediğim bir huy olarak söylüyorum. Burnu havada, insanlara tepeden bakanların yanında hiç rahat edemedim. Onlara yaltaklananların yanında ise hiç duramadım. O sofralardan kalktım, o odalardan çıktım, o çevrelerin kıyısından bile geçmemeye çalıştım. Hayatım boyunca hep böyleydi. Bu huyu nereden aldığımı biliyorum: babamdan. 1926 doğumlu, on altı yaşınd

Oct 12, 2026 · @Murat IGCIOGLU Giriş XIX. yüzyılda Aydın Vilayeti'nde toprak, pamuk ve insan emeği aynı ekonomik dalganın içinde el değiştirdi. Bu makale o dalgayı üç iç içe hikâyeyle anlatıyor: Sultan Abdülmecid'in pamuk denemeleri, İngiliz tüccarların kurduğu çiftlikler ve bu çiftlik ekonomisinin gölgesindeki Afrikalı köle ticareti. Temel kaynak, Aysun Sarıbey Haykıran'ın 2013'te Ege Üniversitesi'nde savunduğu Aydın Vilayeti'nde Çiftlikler (1839-1918) başlıklı doktora tezid

Oct 12, 2026 · @Murat IGCIOGLU Giriş: Bitti sanılan bir kurum Kölelik bitmedi; adını, kılığını ve adresini değiştirdi. ILO, Walk Free ve IOM'un ortak tahminine göre 2021'de dünyada yaklaşık 50 milyon insan modern kölelik koşullarında yaşıyordu. Bu tahmine göre Türkiye, Avrupa ve Orta Asya'da oranın en yüksek olduğu ülke. Çoğumuz köleliği zincirlerle, esir pazarlarıyla ve plantasyonlarla hatırlarız. Bugün ise zincirin yerini çoğu zaman borç, el konmuş bir pasaport ya da "seni

Oct 12, 2026 · @Murat IGCIOGLU Reykjavik'teki kilisenin hikâyesi Reykjavik'in silüetine hâkim Hallgrímskirkja'yı gezenlerin çoğu, adını aldığı şairin eşinin bir zamanlar Cezayir'de köle olduğunu bilmez. Guðríður Símonardóttir, 1627 yazında Vestmannaeyjar adalarından kaçırılan yaklaşık 240 kişiden biriydi. Yaklaşık on yıl esir kaldı; Danimarka Kralı IV. Christian'ın ödediği fidyeyle kurtulan birkaç kişiden biri oldu, küçük oğlu ise Cezayir'de kaldı. Dönüş yolunda Kopenhag'da,

Oct 11, 2026 · @Murat IGCIOGLU Bir adanın iki yüzü Girit, Akdeniz'in ortasında bir köprü gibi durur: kuzeyinde Ege ve Anadolu, güneyinde Libya kıyıları, batısında Yunan yarımadası. Bu konum adaya zenginlik getirdi. Aynı konum onu iki bin beş yüz yıl boyunca insan ticaretinin en işlek duraklarından biri de yaptı. Köle yolunun yönü çağdan çağa değişti. Antik çağda korsanların Ege kıyılarından kaçırdığı insanlar Girit'te satıldı. Ortaçağda Karadeniz'den getirilen esirler Kandiye

Memleket İsterim Memleket isterim Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; Kuşların çiçeklerin diyarı olsun. Memleket isterim Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun; Kardeş kavgasına bir nihayet olsun. Memleket isterim Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun; Kış günü herkesin evi barkı olsun. Memleket isterim Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun; Olursa bir şikayet ölümden olsun. Cahit Sıtkı Tarancı Gürültünün Ötesinde Memleketim Oct 9, 2026 · @Murat IGCIOGLU Minos Somarakin

Bir öğleden sonra, üst düzey bir yöneticinin odasında oturuyorduk. Konuşma iş planlarından, rakamlardan, hedeflerden uzaklaşmış, bir şekilde toplumun duyarlılığına, insanın insana bakışına varmıştı. Bir süre sustu. Gözlerini pencereye çevirdi. Sonra, sanki yıllardır içinde taşıdığı bir şeyi ilk kez yüksek sesle söylüyormuş gibi, yavaşça anlatmaya başladı. — Babamı anlatayım size, dedi. İnsanlar babalarını çok sever, bilirsiniz. Ben de öyleyim. Babası bir kaynakçıydı. Sabahın

Sep 27, 2026 · @Murat IGCIOGLU 26 Eylül 2026 sabahı, Sami abinin evinde, Visal ablanın demlediği çayın eşliğinde konuştuklarımızdan derlenmiştir. Anlatan Sami Çölgeçen; soruları soran benim. Önce soyadından başlayalım — Sami abi, Hüseyin Cahit'e geçmeden önce şu soyadını bir anlat. "Çölgeçen" nereden geliyor? Murat'çığım, bu soyadı bir lakap değil, bir yolculuğun adıdır. Duvardaki şu fotoğrafa bak. Benim adımı taşıyan adam o: esas Sami Çölgeçen, dedem. Ben onun adını aldım am

Eski İstanbul Tenis Kulübü'ne Dair Bazı yerler vardır, adı geçince insanın içi ısınır. Benim için o yerlerden biri, eski İstanbul Tenis Kulübü'dür. Yani ITK. Kulüp önce Taşlık'taydı. Sonra İstinye'ye taşındı ve İstinye'deki tesisler kısa sürede binlerce üyesi olan, İstanbul'un tenis kalbinin attığı bir yere dönüştü. Kortları, lokali, bahçesi, akşamüstü çayı ve bitmeyen sohbetleriyle bir kulüpten çok bir mahalleydi aslında. Ahmet Aras'tan önce kulübün başkanı Göksel Arsoy'du.

Anlamı: Birine bir fırsat sunabilir, doğru koşulları hazırlayabilir, en iyi yolu gösterebilirsin — ama sonunda o adımı atmak, o kararı vermek, o değişimi içselleştirmek tamamen karşındaki insanın elindedir. Dışarıdan yapılan hiçbir müdahale, kişinin kendi iradesinin yerini tutamaz. Deyim, 12. yüzyıla kadar uzanan İngiliz atasözlerinden biri — belki de İngilizcenin en eski, kesintisiz kullanılan deyimlerinden biri, kökleri 1175 yılına kadar gidiyor. Suyun Başına Kadar: Vermeni

Fabrizio De André: Ötekilerin Şairi Elbette Fabrizoyu kendisi Ruhi su gibi değerli bir sanatçı, belki benzetmek yanlış, dikkat çekmek için yazdım bu cümleyi ve onu dinlerken Ruhi Suyu dinlediğimde aldığım zevkin aynısını alıyor aynı duyguları benliğimde yüreğimde hissediyorum. Sizlerle de bunu paylaşmak istedim. Şarkılarını kolaylıkla Stopify ve You Tube da bulabilirsiniz. https://www.youtube.com/watch?v=og0xFfS3l8Y&list=RDog0xFfS3l8Y&start_radio=1 (1940–1999) Hayatı Fabrizio

Mikis Theodorakis: Direnişin Bestecisi Babam 1926 doğumlu aynı kuşaklar, Thedorakisi sadece bir besteci sanatçı olarak değil bize ve dünyaya emek ve yol vermiş örnek bir hayat sergilemiş bir insan olarak gördük ve çok sevdik onu, hayranlık duyduk. Cenazesine gitmek istemiştim ancak Pandemiye denk geldi. 7 kez Girit'e giden bir olarak bir daha gidersem mezarına bir zeytin dalı bırakmayı hedefledim ve geçen yıl dostumuz Eva KOUTSOGİANNAKİ 'nin kızı Eleanna' nın düğününde bu ist

Yorgos Seferis, Yadsıma (çev. Cevat Çapan) — kumda yazılan bir yazı, ve onu silen rüzgâr üstüne bir şiir. YADSIMA Bir güvercin gibi ak o gizli kıyıda susadık öğle üzeri: ama tuzluydu sular. Sarı kumların üstüne adını yazdık onun, ama bir rüzgâr esti denizden ve silindi yazılar. Nasıl bir ruh, bir yürek, nasıl bir istek ve tutkuyla yaşadık:yanılmışız! Değiştirdik öyle yaşamayı. Yorgo SEFERIS Çeviri : Cevat ÇAPAN Bir sesin içine düşmek Bazı şarkılar vardır, sözünü bilmeden

Bir Tramvay Büyüklüğünde Bir Şehir: Beyoğlu'nun Meyhanesinden Bugüne Önce İki Hikâye Eski Beyoğlu meyhanelerinden birine, adı sanı kimsenin tam bilmediği bir külhanbeyi girer içeri derler. Oturur, göz ucuyla etrafı bir süzer. Garson tepsiyle mezeleri getirdiğinde adam tek tek bakar hepsine — beyaz peynire, patlıcan ezmesine, çerkez tavuğuna, ne varsa — sonra kısa keser: "Koy." Tepsi boşalır, masa dolar; ama adamın parmağı bile değmez o mezelere. Kara kapaklı şişeden kadehini

Zeki Rıza Sporel vurdu, gol oldu. Oscar Garo vurdu, gol oldu. Lefter Küçükandonyadis buldu, gol oldu. Metin Oktay vurdu, gol oldu. Cemil Turan kurdu, gol oldu. Rıdvan Dilmen çaktı, gol oldu. Tanju Çolak vurdu, gol oldu. Feyyaz Uçar buldu, gol oldu. Gheorghe Hagi kurdu, gol oldu. Mario Jardel vurdu, gol oldu. İlhan Mansız buldu, gol oldu. Nihat Kahveci vurdu, gol oldu. Tanju çaktı, gol oldu Tuncay Şanlı çaktı, gol oldu. Alex de Souza kurdu, gol oldu. Giovane Elber vurdu, gol o

Kitap nedir diye sorsanız, bana kalırsa en doğru cevap şu olur: kitap, bir insanın hiç yaşamadığı bir hayatı, hiç gitmediği bir yeri, hiç tanımadığı bir insanı ona hediye eden şeydir. Elinizdeki birkaç yüz sayfa kâğıt, aslında sizi siz olmaktan çıkarıp bir anlığına başka biri yapan küçük bir mucizedir. Bunu en iyi babamın hikâyesinden öğrendim. Yozgat'ta Bir Genç Orman Şefi Babam 1926 doğumlu. Daha on altı yaşında Bursa'da Orman Koleji'ni bitirmiş, mektepten çıkar çıkmaz Orma

Bölüm 1: Tek Kanal, Yüz Mutluluk Aydın'da bir ilkokul öğrencisiydim, dördüncü sınıf falan. O yıllarda mahallede "gurbetçi" statüsü bugünkü "girişimci" statüsünden daha havalıydı. Almanya'dan dönen komşumuz bir Blaupunkt televizyon getirdi ve bu, bizim sokakta neredeyse bir uzay aracının inişi gibi karşılandı. Babam pazarlık etti, televizyonu satın aldı, eve kurdu — ve birden biz "televizyonu olan aile" olduk. Statü bu kadar ucuza alınabiliyordu o zamanlar. Sorun şuydu: kanal

Üniversite yılları idi. Cumhuriyet gazetesinin cumartesi ekini beklerdim. Gazetenin arasından çıkan o 20-30 sayfalık küçük dergi, benim için haftanın en iyi haberiydi. Kütüphaneye gitmenin, sıra sıra kitapların arasında kaybolmanın verdiği hazzın küçük bir kardeşiydi sanki. İşte o eklerden birinde, orta sayfada yıllar sonra bile aklımdan çıkmayan bir makale ile karşılaştım: Dördüncü İçgüdü Önce şu "içgüdü" meselesi İçgüdü (ya da psikolojideki daha teknik adıyla dürtü), organ

Arkadaşım benim Dostluk ve Arkadaşlığın Mutluluğu Dostluk, insanın hayatına düşen en sıcak ışıklardan biridir. Gerçek bir dostla yan yana olmak, hayata karşı bir cesaret duygusu verir; çünkü bilirsin ki ne olursa olsun yanında biri vardır. Bu bağ, yalnızca iyi günlerin değil, zor zamanların da yükünü hafifleten bir güçtür. Gerçek dostluk, içten sevgi ile kurulur; hesap yoktur, çıkar yoktur, gizli rekabet yoktur. Birlikte gülmek kadar, birlikte susmak da güzeldir. Sessizlik bi

Arkadaşlar arasında karşısındakini aşağılayarak kendini yukarı çekmeye çalışma davranışı, psikolojide devalüasyon, projeksiyon, narsistik savunma, kıyaslama temelli üstünlük çabası gibi kavramlarla açıklanır. Bir kişinin arkadaşını küçümseyerek, eksiklerini vurgulayarak veya onu değersizleştirerek kendini daha “üstte” konumlandırmaya çalışmasıdır. Bu davranış gerçek bir güçten değil, kişinin kendi içindeki eksiklik, güvensizlik ve kıyaslanma korkusundan doğar. Psikolojik Meka